MHP’nin Adalet ve Kalkınma Partisi (AKP) ile kurduğu siyasi ittifakı tanımlayan resmi isimdir. Bahçeli’nin söyleminde bu ittifak, basit bir seçim işbirliğinin çok ötesinde, Türkiye’nin “beka mücadelesini” yürüten, milli ve ahlaki bir birliktelik olarak sunulur. Rakip ittifak olan “Zillet İttifakı“nın yıkıcı, ahlaksız ve gayrimilli karakterine karşı, Cumhur İttifakı “varını yoğunu Türk milletine adamış“, “tek yürek, tek bilek” olmuş bir yapı olarak yüceltilir. Bu ifade, ittifakı partiler üstü bir konuma taşıyarak, onu devletin ve milletin çıkarlarının doğal bir temsilcisi olarak meşrulaştırmayı hedefler.
MHP’yi ve ona bağlı kuruluşları (özellikle Ülkü Ocakları) kapsayan, sadece bir siyasi parti değil, aynı zamanda köklü bir ideolojik ve kültürel “hareket” olduğunu belirten resmi isimdir. Bu ifade, yapının siyasi konjonktürlerin ötesinde, tarihsel bir misyonu olan, sürekliliğe sahip bir “dava” hareketi olduğunu vurgular. “Milliyetçi-Ülkücü gençlik” gibi kullanımlarla, hareketin dinamizmi ve geleceğe olan iddiası pekiştirilir.
Siyasi rakipleri, özellikle de sık sık ittifak veya pozisyon değiştirenleri tanımlamak için kullanılan ahlaki bir suçlamadır. “İlkesizlerin bağımsız bir iradesi olamaz” diyerek, bu aktörlerin kendi inançları veya değerleri doğrultusunda değil, anlık çıkarlar veya dış telkinler doğrultusunda hareket ettiğini iddia eder. Bu ifade, MHP’nin “ilkeli” ve “çizgisi net” duruşuyla bir tezat oluşturarak, partinin ahlaki üstünlüğünü vurgulamayı […]
Bahçeli’nin siyasi rakiplerini eleştirirken sıklıkla başvurduğu ahlaki kavramlardır. Rakiplerini politik argümanlarla çürütmek yerine, onların “üslup bilmediğini, adap bilmediğini, edepten haberleri olmadığını” iddia ederek ahlaki bir zeminde gayrimeşrulaştırır. Bu kullanım, siyaseti bir fikirler rekabeti olarak değil, bir ahlak ve erdem mücadelesi olarak gördüğünü gösterir. “Adap” ve “edep” yoksunluğu suçlaması, rakibin sadece siyasi olarak yanlış değil, aynı […]