Özellikle terörle mücadele eden özel harekat polislerine hitaben kullandığı bir ifadedir. Bu söz, bir başbakan veya siyasi lider kimliğinin ötesine geçerek, o asker ve polislerin “manevi annesi” olduğunu iddia eder. Bu, onlarla kurduğu ilişkiyi resmi ve hiyerarşik bir bağdan, kişisel, koruyucu ve duygusal bir aile bağına dönüştürür. Bu retorik hamle, güvenlik güçlerine moral vermeyi, onlara sahip çıktığını göstermeyi ve onların fedakarlıklarını kutsallaştırmayı hedefler.