Bu ifade, ülkücü ve milliyetçi siyasetin en bilinen ahlaki öncelik sıralamalarından biridir. Kişisel çıkarın ve parti çıkarının üstüne ülke ve millet menfaatini yerleştirir. Retorik işlevi, milliyetçi siyaseti menfaat siyaseti olmaktan çıkarıp fedakârlık siyaseti olarak göstermektir. Bu söz, Türkeş çizgisinde hareketin kendisini “önce devlet ve millet” anlayışıyla tanımlamasına hizmet eder.