Bu ifade, Demirel tarafından Cumhurbaşkanlığı döneminde, Kasım 1996’daki Susurluk Skandalı’nın hemen ardından kullanılmıştır. Skandal, devlet görevlileri, polis ve organize suç örgütleri arasındaki yasa dışı ilişkileri ortaya çıkarmıştı. Bu söz, skandalı inkâr etmek yerine, onu devletin “bekası” için zaman zaman başvurulan meşru ama gayrinizami bir yöntem olarak çerçeveleme girişimidir. Retorik işlevi, yasa dışılığı bir “devlet aklı” zorunluluğu olarak normalleştirmektir. Bu ifade, Demirel’in “Derin devlet” tanımıyla birlikte, onun devletin hem hukuksal (rutin) hem de hukuk-dışı (rutin dışı) boyutlarını kabul eden ve yönetmeye çalışan karmaşık devlet anlayışını ortaya koyar.