1970’lerde Süleyman Demirel liderliğindeki Adalet Partisi’nin, Millî Selamet Partisi, Milliyetçi Hareket Partisi ve Cumhuriyetçi Güven Partisi ile kurduğu sağ koalisyon hükümetlerine verilen addır. Ecevit’in söyleminde “Milliyetçi Cephe,” kendisinin temsil ettiği halkçı, ilerici ve aydınlık siyasete karşı; karanlığı, gericiliği, baskıyı ve halk düşmanlığını temsil eden bir yapı olarak konumlandırılır. MC hükümetleri, onun dilinde, ülkeyi siyasi ve ekonomik kaosa sürükleyen, toplumsal kutuplaşmayı ve şiddeti tırmandıran, halkın değil imtiyazlı bir azınlığın çıkarlarına hizmet eden bir “cephe“dir. Bu terimi kullanarak, sağ partiler arasındaki ideolojik farklılıklara rağmen, temelde CHP’ye ve sola karşı birleştiklerini ve bir “şer ittifakı” oluşturduklarını ima eder.