Susurluk skandalına tepki olarak düzenlenen “Sürekli Aydınlık için Bir Dakika Karanlık” eylemlerini hedef alırken kullandığı, son derece tartışmalı ve hakaretamiz bir ifadedir. Bu ifade, Alevi inancına yönelik tarihi bir iftira olan “mum söndü” ayinini ima ederek, protestocuları hem itibarsızlaştırmayı hem de toplumsal bir kesimi rencide etmeyi içerir. Bu söz, Yılmaz’ın polemikçi dilinin en sert ve en çok tepki çeken örneklerinden biridir. Retorik olarak, sivil bir protestoyu gayriahlaki ve karanlık bir ritüel olarak damgalayarak, eylemin toplumsal meşruiyetini yok etmeyi hedefler. Ancak bu ifade, Yılmaz’ın toplumsal hassasiyetlerden ne kadar uzak olabildiğini göstermiş ve siyasi kariyerinde kara bir leke olarak kalmıştır.