1970’li yıllarda Türkiye’de kurulan ve Necmettin Erbakan’ın Milli Selamet Partisi’nin (MSP) de ortak olduğu sağ partilerden oluşan koalisyon hükümetleridir. Erbakan, I. Milliyetçi Cephe (Mart 1975) ve II. Milliyetçi Cephe (Temmuz 1977) hükümetlerinde devlet bakanı ve başbakan yardımcısı olarak görev yapmıştır. Bu dönemler, Erbakan’ın “Ağır Sanayi Hamlesi” kapsamında yüzlerce fabrikanın temelini attığı ve bürokraside kendi kadrolarını oluşturmaya başladığı icraat dönemleridir. Siyasi tarihinde bu hükümetler, Milli Görüş’ün ilk iktidar deneyimini ve vizyonunu hayata geçirme fırsatı bulduğu önemli bir aşamayı temsil eder.
Erbakan’ın “Yeniden Büyük Türkiye” vizyonunun bir parçası olarak, Türkiye’nin uluslararası sistemdeki hedefini tanımlayan bir ifadedir. Bu vizyona göre Türkiye, sadece kendi kendine yeten ve kalkınmış bir ülke olmakla kalmayacak, aynı zamanda İslam dünyasına ve tüm ezilen milletlere öncülük eden bir “lider ülke” konumuna yükselecektir. Bu liderlik, D-8’in kurulması ve “İslam Birliği“nin tesis edilmesi gibi projelerle […]
Erbakan’ın söyleminde, bir ülkenin sanayileşmesi, teknolojik ilerlemesi, ekonomik büyümesi ve refah seviyesinin artması gibi somut gelişmeleri ifade eder. Ancak Erbakan için maddi kalkınma tek başına bir amaç değildir ve “manevi kalkınma“dan ayrı düşünülemez. “Önce Ahlak ve Maneviyat” ilkesi gereği, manevi temelleri sağlam olmayan bir maddi kalkınma, toplumu mutluluğa ve saadete ulaştırmaz, aksine ahlaki çürümeye yol […]
Erbakan’ın kalkınma anlayışının temel taşıdır ve maddi kalkınmanın ön koşulu olarak görülür. Manevi kalkınma, toplumun ve bireylerin İslam’ın ahlaki ve manevi değerlerine göre eğitilmesi, helal-haram bilincinin yerleşmesi ve ekonomik faaliyetler de dahil olmak üzere hayatın her alanında bu değerlerin rehber edinilmesidir. Bu, Kuran kursları, imam hatip okulları ve İslam enstitülerinin yaygınlaştırılması gibi somut eğitim politikalarını […]