“Dış Türkler”, Türkiye dışında yaşayan Türk topluluklarını ifade eder. Türkeş’in söyleminde bu topluluklar, ilgisiz kalınacak uzak akrabalar değil, milli sorumluluk alanının parçasıdır. Bu kavram, Türkiye merkezli milliyetçiliği genişletir. Retorik olarak “biz” duygusunu sınırların ötesine taşır ve dış politikaya kimlik temelli bir hassasiyet ekler.