DP döneminin “Kalkınma Hamlesi“nin şehirlerdeki yansımasını ifade eden bir terimdir. Özellikle İstanbul’da, Menderes’in talimatıyla gerçekleştirilen geniş çaplı yol, bulvar ve meydan düzenlemeleri bu “imar” faaliyetlerinin en bilinen örnekleridir. Bu projeler, bir yandan şehri modernleştirme ve trafiği rahatlatma amacı güderken, diğer yandan binlerce binanın yıkılmasına (istimlak) neden olduğu için büyük tartışmalara yol açmıştır. Menderes için “imar“, iktidarının gücünü ve ülkeyi değiştirme iradesini gösteren bir vitrindi. Ancak muhalefet için bu faaliyetler, plansız, aceleci ve insanları mağdur eden otoriter bir şehircilik anlayışının kanıtıydı
Menderes döneminde başlatılan büyük ölçekli baraj ve hidroelektrik santral projeleri nedeniyle, dönemin Başbakanı’na ve daha sonra halefi olan Süleyman Demirel’e atfedilen popüler bir unvandır. Bu ifade, DP’nin kalkınma ve imar odaklı siyasetinin bir sembolüdür. Barajlar; elektrifikasyon, sulama ve sanayileşme gibi modernleşme hedeflerinin en somut göstergeleri olarak sunulmuştur. “Kral” ifadesi, Menderes’in bu alandaki liderliğini ve icraatlarının […]
DP’nin ekonomik ideolojisinin temel taşıdır. Menderes’in söyleminde “özel teşebbüs” (veya “hususi teşebbüs”), CHP’nin “devletçilik” modelinin karşısına konulan dinamik, verimli ve refah yaratıcı bir güç olarak yüceltilir. Menderes’e göre, ekonomik kalkınmanın motoru devlet değil, bireyler ve şirketler olmalıdır. DP hükümetinin politikaları, özel sektörü kredilerle, teşviklerle ve yabancı sermaye ortaklıklarıyla desteklemeye odaklanmıştır. Bu söylem, DP’ye özellikle iş […]
DP’nin 1950-1960 yılları arasında uyguladığı ekonomik ve altyapı odaklı politikaların genel adıdır. Bu ifade, Menderes’in Türkiye’yi tarım toplumundan sanayi toplumuna dönüştürme, ülkeyi baştan sona yollarla, barajlarla, limanlarla ve fabrikalarla donatma vizyonunu özetler. “Hamle” kelimesi, durağanlığa karşı dinamizmi, planlı ve enerjik bir atılımı ifade eder. Bu söylem, DP’nin en güçlü propaganda aracı olmuş, partiye “yapan, inşa […]