“Esir Türkler”, özellikle Sovyetler Birliği döneminde bağımsız olmayan Türk toplulukları için kullanılan güçlü bir siyasi ifadedir. Türkeş’in lügatinde bu kavram, Türk dünyasına yönelik duygusal ve politik ilgiyi canlı tutar. Bu ifade, mağduriyet ve kurtuluş anlatısını birlikte taşır. Hareketin takipçilerine yalnızca Türkiye için değil, bütün Türk toplulukları için sorumluluk duygusu yükler.