“Teşkilat”, Türkeş’in siyasi dilinde parti örgütünden daha fazlasıdır. Teşkilat, davayı taşıyan, kadroları yetiştiren, disiplini sağlayan ve siyasi hafızayı canlı tutan yapıdır. Bu kavram, ülkücü hareketin dağınık bir sempati alanı olmaktan çıkıp örgütlü bir siyasi güce dönüşmesini ifade eder. Türkeş’in söyleminde teşkilatsız ideal, eksik ve savunmasızdır.