Erdoğan’ın kendi siyasi kariyerini ve AK Parti iktidar dönemlerini, geleneksel esnaf loncalarındaki (Ahilik) hiyerarşiye benzer bir şekilde aşamalara ayıran bir metafordur. Bu anlatıya göre, 2002-2007 arası “çıraklık,” 2007-2011 arası “kalfalık” ve 2011 sonrası ise “ustalık” dönemidir. Erdoğan, daha sonra “baş ustalık için icazet” istediğini de belirtmiştir. Bu metafor birkaç önemli işleve sahiptir: Birincisi, iktidarın zaman içinde tecrübe kazandığını, olgunlaştığını ve daha yetkin hale geldiğini ima ederek seçmenden sürekli artan bir güven talep eder. İkincisi, siyasi rakiplerini “daha çırak bile olamamakla” itham ederek onları deneyimsiz ve devleti yönetme ehliyetinden yoksun olarak kodlar. Üçüncüsü, siyaseti bir zanaat gibi sunarak, liderin bilgi, beceri ve tecrübesine dayalı karizmatik otoritesini pekiştirir.